Како да го затвориме магичниот круг на социјален ризик?

Со создавање на здружението „Проект Среќа“ пред девет години, Кристина Арнаудова го заокружи својот животен повик – да помага на децата и семејствата во социјален ризик. Оформено на 31 декември 2015 година, здружението е симбол на солидарност и емпатија, посветено на поддршка на најранливите категории. За Кристина, среќата е во малите нешта. „За оние во тешка животна ситуација, среќа е да добијат основни нешта – пелени, храна за бебето. Малите работи носат голема среќа,“ вели таа. „Трчањето по материјални нешта не прави несреќни на долг рок. Треба да научиме да се радуваме на малите работи.“ Еден од најважните аспекти на „Проект Среќа“ е мотивацијата и поддршката за децата да успеат. „Не е доволно да им дадеме храна или ранци, туку да им дадеме љубов и верба дека можат да постигнат многу. Еден пример е дете што имаше три тренинга на ден, но немаше превоз. Купивме велосипед за да стигне на сите активности. Денес, тоа дете е успешен спортист,“ раскажува Арнаудова. „Најголем дел од донациите кај нас доаѓаат од обичните луѓе,“ објаснува Арнаудова. „Компаниите сè уште не ја разбираат целосно општествената одговорност па многу често донираат во државните институции, заборавајќи дека тие се финансираат од буџетот и дека всушност тоа им е работа. Но, обичниот граѓанин често ја покажува својата солидарност.“ Таа потенцира дека со години се гради доверба кон организациите кои вистински помагаат, како „Проект Среќа“. „Многу деца кои беа дел од нашите проекти денес се успешни луѓе – студенти на врвни универзитети, врвни атлетичари и уметници,“ гордо раскажува Арнаудова. „Идејата е не само да се даде помош, туку и мотивација, љубов, и верба дека можат да успеат. Еден ваков проект за вклучување на децата и младите во општеството е од клучно значење. Иако можеби мислите дека вашата донација е мала, таа има моќ да им помогне на овие деца да станат продуктивни и среќни граѓани, кои ќе имаат свои цели и кои утре нема да бидат товар на ова општество. Целта на секое здружение кое работи во оваа област треба да биде токму тоа — да не даваме само еднократна помош. Во ред, еднократната помош е понекогаш неопходна, но клучно е како да создадеме услови на долгорочен план, за овие деца и младинци да станат продуктивни членови на општеството, вели таа.