Македонските реки – жртви на негрижа, отпад и токсични хемикалии

Во време кога климатските промени веќе ја менуваат природата на целиот свет, Македонија се соочува со сериозен проблем – уништување на нејзините водни ресурси. Активистот Никола Писарев алармира дека состојбата со водите е во катастрофална фаза и дека доколку не се преземат итни мерки, земјата ќе се соочи со огромни последици во блиска иднина. „Ако земеме предвид дека сите реки во земјава заедно имаат проток од само 200 кубни метри во секунда, од кои едвај 1-2% се чиста вода, веднаш станува јасно колку е кревка ситуацијата. Чистата вода во Македонија веќе е реткост, а проблемите почнуваат веднаш штом водата помине низ првото населено место“, вели Писарев. Македонските реки одамна не се чисти. Иако постои перцепција дека одредени реки, како Радика, се чисти, Писарев објаснува дека оваа чистота се задржува само во изворишните делови. „Радика е чиста до Жировница, но подолу веќе е загадена. Вардар, пак, уште од своите први километри се претвора во канализација. Само 500 метри од изворот, веќе некој нелегално испушта отпадни води, а во првите 70 километри од своето течение водата паѓа во четврта или петта категорија на загаденост.“ Другите големи реки, како Црна Река, Брегалница и Пчиња се во слична состојба. Писарев алармира дека индустриските објекти и канализациските испусти дополнително ја влошуваат ситуацијата. „Сите отворени водотеци се катастрофа, а ниту езерата не се во подобра состојба. Преспанското Езеро исчезнува, Дојранскиот хидросистем не работи, а вештачките езера се на умирање.“ Во Скопје, Вардар е целосно загаден, а состојбата не се подобрува ниту надолу кон Гевгелија. Канализацијата, индустриските отпадни води, фекалиите и ѓубрето секојдневно завршуваат во реката, без никаков систем за прочистување. Проблемот со загадувањето не е само резултат на отпадните води, туку и на механичкиот отпад, опасните хемикалии и индустрискиот отпад. Во реките редовно се фрлаат пестициди, хербициди и инсектициди, кои ја уништуваат целата флора и фауна. Вештачките езера, кои некогаш биле извори на чиста вода, денес умираат поради неправилно одржување и загадување. Проблемите со ископот на чакал, особено во Желино, дополнително ја влошуваат ситуацијата. Над 80 вакви сепарации долж Вардар секојдневно испуштаат нечистотии, правејќи ја водата жолта и неупотреблива. Според Писарев, државата не прави доволно за да се спречи оваа еколошка катастрофа.