Видеото не е поставено на нашата страница — само го вградуваме плеерот на YouTube. Гледањето овде се брои на YouTube, а бројките за гледаност што ги прикажуваме се од YouTube.
Цените во Македонија се зголемуваат со забрзан раст, а токму поради тоа, над 400.000 граѓани, од кои 120.000 се деца, живеат на прагот на сиромаштијата.
Како што раскажува за Рацин.мк, Душко Христов основач на организацијата „Банка за храна“ во 2007-2008 година, 19 луѓе – пријатели и познаници, сфатиле дека големи количини храна се фрлаат низ Македонија. Токму тоа ги инспирирало да формираат банка за храна, која денес продолжува да собира и дистрибуира вишок храна за оние на кои им е најпотребна.
Според Христов денешната ситуација, со зголемувањето на цените на основните производи, доведува до значително зголемување на бројот на поединци и семејства кои бараат помош за храна.
-За 15-16 години, Банката за храна влезе во над 30.000 домови во Македонија, и половина од нив не се ни погодни за живот – во многу од нив дури ни куче не би живеело. Во 70.000 домаќинства, повеќето од кои се деца, оброците се скратени на два или три неделно, што се смета за скриена сиромаштија, вели Христов.
Според индексот на фрлена храна на Обединетите нации, секој граѓанин на Македонија минатата година фрлил околу 83 килограми храна.
За време на кризата со Ковид-19, Банката за храна имала најмногу донации, но барањата за помош денес се зголемуваат за 30-40% во следните години.
Банката за храна има потпишано меморандуми за соработка со 12 општини, вклучувајќи општини како Центар и Кавадарци. Овие меморандуми имаат за цел да ги поттикнат локалните институции да достават списоци за крајните корисници на помошта, бидејќи Банката не е комисија за одредување кому треба помош, вели Христов.
Со години, Банката за храна се бори да се донесе закон за донирање на вишок храна, кој ќе регулира обврските на операторите за храна и ќе го вклучи системот за донирање на вишок храна во Македонија.
Во Европа, процесот на банкарство со храна постои од 1986 година, а во Америка од 1967. Овој универзален систем собира вишоци храна или храна со тесен рок на употреба, која потоа се распределува на оние кои што имаат потреба.