Видеото не е поставено на нашата страница — само го вградуваме плеерот на YouTube. Гледањето овде се брои на YouTube, а бројките за гледаност што ги прикажуваме се од YouTube.
„Кому му е гајле за реалноста?“ Со ова прашање како мото, започна 16-тото издание на фестивалот на креативен документарен филм „МакеДокс“, што и оваа година ја претвора Старата скопска чаршија во центар на документарната уметност и критичката мисла.
Во време кога реалноста сè потешко се разликува од фикцијата, а вистината се менува побрзо отколку што можеме да ја сфатиме, МакеДокс поставува прашања, буди свест и нуди простори за размислување.
„Живеејќи во свет што катадневно се менува, свет во кој информациите отсекаде извираат и незапирливо течат, станува сè потешко да разликуваме што е вистина, а што не. Така се будиме во реалност што не е лесно ниту да се прифати и во неа да се живее, ниту да се фати со камера“
Фестивалот се одржува од 21 до 28 август со програма распоредена во Куршумли ан, Музеј на Македонија, Сули ан, МКЦ и „Лабораториум“ во Скопје. На фестивалот ќе бидат прикажани 75 документарни филмски остварувања, а се очекува присуство на околу 100 гости од странство.
-Годишното издание на МакеДокс ни носи околу 75 документарни филмови од целиот свет, два мастер класа, муабети под смоква, индустри програма, околу сто странски гости и Зелено пазарче- вели Сара Феро.
На програмата на првата вечер беа краткиот документарен филм „Бардо“ на чешката авторка Вјера Чакањова и долгометражниот документарен филм „Само на земјата“ на Робин Петре. Во музичкиот сегмент „Ноќни приказни“, акустичен концерт одржа гитаристот Мухамед Ибрахими, додека полноќната музичка програма продолжи со диџеј-сет на Шурбе.
-Оваа година имаме два мастер класа. Едниот е поврзан некако еколошки, односно две иницијативи, соларното кино Солар Синема од Холандија го спојуваме заедно со нашето патувачко кино на Македокс и ќе ги презентираме двете иницијативи коишто всушност се залагаат на различен но некако и близок начин за дисперзација на културата, за демократизација на културата и носење на документарните филмови во места каде што нема кино- вели Дарко Набаков.