Дино Мустафиќ и неговат „Федра“ во Драмски театар

Што се случува кога мит стар илјадници години ќе се сретне со современите битки околу љубовта, телото, желбата и моралот? Во Драмскиот театар во Скопје, режисерот Дино Мустафиќ ги спојува Расиновата „Федра“ и „Федрина љубов“ на Сара Кејн во сценскиот диптих „Федра: Антропологија на една желба“. За Мустафиќ, приказната за Федра не е само приказна за забранета љубов. Таа отвора прашања за тоа кој има право да сака, кој смее да ја изрази својата желба и како општеството и системот го контролираат телото. Две различни епохи, според него, откриваат дека и покрај цивилизациските промени, некои од најдлабоките човечки проблеми остануваат исти. Во разговорот за „Трн“, Мустафиќ зборува и за враќањето на конзервативизмот на Балканот, за индустријализацијата и таблоидизацијата на телото, за граѓанскиот активизам и побуната, но и за искуството од опсадата на Сараево и за тоа што културата може да направи во време на војна и криза. Зборува за својот филм „Павилјон“, за уметноста како критичко огледало и простор на слобода, но и за цензурата, заканите и автоцензурата. А неговата порака за уметноста е директна: „Уметност што не е субверзивна – за што ни е?“