Видеото не е поставено на нашата страница — само го вградуваме плеерот на YouTube. Гледањето овде се брои на YouTube, а бројките за гледаност што ги прикажуваме се од YouTube.
Во свет каде што староста често се премолчува, а институционалното живеење останува невидено, краткиот филм „Езерото“ на млада авторка од ФДУ се наметнува како суптилна, но длабоко човечка приказна. Режисерката Софија Христовска со филмот ги отвора прашањата за личната слобода, губењето на автономијата и човечноста во системи што се создадени за грижа, но честопати ги гушат индивидуалноста и спонтаноста.
Создаден како проект на млади филмаџии, „Езерото“ не делува како вежба, туку како зрел глас што зборува во име на многумина. На визуелно ниво, фотографијата на Димитар Атанасоски ја доловува тензијата меѓу внатрешниот свет на ликот и надворешните ограничувања со прецизност и поетичност. Филмот не се потпира на спектакл, туку на нијанси на кадри кои кажуваат повеќе од дијалог.
Филмот „Езерото“ на режисерката Софија Христовска навлегува длабоко во темата на староста и слободата на духот, преку ликот на еден осумдесетгодишен човек кој, иако физички стар, „е всушност затворен во душа на дете“ и продолжува да живее според свои правила.
Фотографиите се на Ана Павловска и Наташа Величковска