14 години пијаното е дел од животот на Ема Ананиевска.
Таа има 22 години, но уште како бебе целосно го изгубила видот.
Својот прв настап го има на 9 години.
- Желбата за пијаното беше затоа што најверојатно тоа беше единствениот инструмент којшто имав претстава како изгледа. Затоа што сме имале и дома синтисајзер и ми било интересно отсекогаш нешто да свирам, да видам како тоа изгледа - Ема Ананиевска, пијанистка.
Посетувала настава како редовен ученик во основно и средно училиште.
Сега ги завршува студиите на Факултетот за музичка уметност.
Во текот на образованието никогаш не добила соодветна литература за учење.
- Јас сум успеала благодарение на упорноста на моите родители. Услови нема, за жал. Нема никаква брајова литература и тоа нешто што има во сојузот се чува само за училиштето „Димитар Влахов“. Нас, не сакаа да ни даваат книги од таму -Ема Ананиевска.
Освен зад пијаното, успеси реди и зад говорницата.
Освои трето место на ораторската вечер што ја организира Универзитетот ФОН.
- Имав само 2-3 години кога првпат ги прашав моите: „Зошто сите гледате, а мене не ме научивте да гледам?“ Се збунија, не знаеја што да ми одговорат. Јас се збунив уште повеќе. Зошто се чудите? Ви поставив едноставно прашање. Тие ми велеа: „Тоа што не гледаш, не е пречка да бидеш човек.“ - Ема Ананиевска.
Во емотивниот говор вели дека води секојдневна борба со себеси и со околината.
- Сакав на некој начин да допрам до маргинализираните заедници коишто се чувствуваат дека не вредат. Затоа што јас сум се чувствувала, без оглед на сите луѓе коишто се околу мене и целата поддршка што ја добивам од семејството и од најблиските, јас сум имала многу периоди во животот кога сум се чувствувала осамено и можам да ви кажам дека многу е лошо чувството кога знаеш дека имаш многу луѓе околу себе, а се чувствуваш празно - Ема Ананиевска.
И покрај сѐ Ема е среќна во својот свет.
- Бидете тоа што сте, така ќе бидете многу поприфатени од околината - Ема Ананиевска.