Буџет: За 2017-та државата планира да потроши 300 милиони евра повеќе од проектираното

Буџетот е годишен план на приходи и трошоци на државата. Се носи пред почетокот на буџетската година. Важен е за правилна распределба на ресурсите, за намалување на социјалните разлики, за економска стабилност на земјата. Од него зависи нормалното функционирање на јавните установи-како болници и училишта. Со правилна распределба државата може да се погрижи регионите во земјата да бидат еднакво развиени. Касата се полни со даноци и други давачки од граѓаните. Буџетот е како паричникот на едно семејство. Државата мора да ги планира трошоците. Како и семејството, некогаш троши повеќе создавајќи дупка во буџетот. За 2017 државата планира да собере три милјарди и педесет милиони евра. Ќе ги пушти нозете повеќе отколку што и е чергата и планира да потроши триста милиони евра повеќе. Најмногу пари - една милијарда и петстотини милиони евра се за– пензии, социјална помош, здравствено осигурување. Пензинскиот фонд е голем товар па поради неодржливоста се покрива со пари од буџетот - над четиристотини милиони евра. Кои институции добиваат најмногу од државниот буџет? Министерството за труд и социјална политика – шестотини седумдесет и шест милиони евра. За образование се предвидени четрстотини и осум милиони евра. За полицијата сто седумдесет и еден милион, а за војската сто и еден милион евра. Помалку ќе добие здравството – деведесет и еден милион евра. Најмалку ќе добие Министерството за животна средина - само десет милиони евра. За да ја пополни дупката во буџетот, државата ќе се задолжи дома и во странство-но долговите се враќаат со камати. Годишно на камати државата плаќа над сто и десет милиони евра. Дупката во буџетот расте со години. Вртоглаво рипна со проектот „Скопје 2014“. Буџетските пари не се трошат само на скапи проекти. Се троши многу и за се побројната државна администрација. Од крајот на 2010 до 2016 јавниот долг се зголемил за две милијарди и осумстотини милиони евра за денес да достигне четири милијарди и осумстотини милиони евра. Значи секој од нас, а и секое дете што се раѓа во Македонија, веќе должи пари. За шест години долгот на секој жител пораснал двојно. Ако во 2010 година секој македонски државјанин должел деветстотини и педесет евра, денес должи две илјади и триста евра. Секому долгот му растел по триесет и осум евра месечно или по едно запирка три евра на ден. Ако продолжи ваквото задолжување до 2020 секој ќе должи над четири илјади и сто евра. Тоа значи дека за секое новороденче треба да подигнете кредит од двесте педесет илјади денари. Не буквално, но државата преку кратење на плати, пензии, јавни услуги или казни ќе мора на грбот на граѓаните да го врати направениот долг. Додека го читате ова долгот се зголемил за две илјади и осумдесет евра или шеснаесет евра во секунда. Проблемот кај владите е што секогаш мислат дека долгот утре ќе го враќа некој друг.