ПРВА ТВ

Дарко Тодоровски - Патот до големата сцена

66 прегледи

Гледај на YouTube ↗
Сподели Viber WhatsApp Facebook

Накратко

Дарко Тодоровски зборува за својот музички пат и како различни градови и култури го обликувале како уметник: Скопје му ја дало љубовта и теоретската основа, а Москва дисциплина, однос кон вокалната техника и поинаков пристап кон репертоарот, особено преку руската романса. Истакнува дека секоја земја има своја традиција и дека уметникот треба да се приспособи на публиката, но притоа да ги носи корените од Македонија како важен дел од идентитетот. Тој ја опишува двојноста на својот вокален израз (басбаритон и контратенор) како „два различни света“, споредливи со зборување два странски јазици: басбаритонот носи богатство во бојата, а контратенорот отвора нов спектар на звуци. Пијаното е присутно од најмали нозе, македонската песна го потсетува кој е, џез стандардите му овозможуваат поинаков контакт со публиката, а романсата му дава интимност и емоционална длабочина. Операта, иако често се доживува како старомодна, според него и денес ги обработува вечните теми на љубов, страст и љубомора. Како сцена од соништата ја избира арената во Верона, а улога — Дон Џовани од Моцарт, нагласувајќи дека гласот не е само техника, туку искуство што созрева со постојано докажување и напредок.

Резиме од вештачка интелигенција · може да греши

Поглавја

Генерирани од вештачка интелигенција · може да грешат
  1. 00:00:00 Скопје љубов, Москва вокална школа
  2. 00:00:13 Оперски сон: Дон Џовани
  3. 00:00:25 Операта и строгите сценски форми
  4. 00:00:31 Кариера низ земји и жанрови
  5. 00:00:41 Да стигнеш со труд и талент
  6. 00:00:49 Постоеано докажување и напредок
  7. 00:00:59 Два света, еден музички идентитет
  8. 00:01:07 Како два јазици во пеење
  9. 00:01:12 Басбаритон: богатство на боја
  10. 00:01:17 Контратенор: нов спектар звуци
  11. 00:01:27 Скопје како теоретска основа
  12. 00:01:42 Различни репертоари и руски романс
  13. 00:01:46 Традиција и однос кон музика
  14. 00:01:54 Приспособување на публиката како уметник
  15. 00:01:59 Корени од Македонија како приоритет
  16. 00:02:06 Идентитет далеку од татковината
  17. 00:02:18 Пијаното од најмали нозе
  18. 00:02:20 Македонска песна: потсетник кој сум
  19. 00:02:26 Џез класици и поинаква публика
  20. 00:02:36 Романс: интимна емоција во израз
  21. 00:02:52 Операта не е старомодна уметност
  22. 00:02:59 Теми на денешницата: љубов и страст
  23. 00:03:04 Љубомора и вечни оперски приказни
  24. 00:03:07 Арена Верона: историја и традиција
  25. 00:03:10 Улогата Дон Џовани од Моцарт
  26. 00:03:19 Почеток со розе и слоеви вкусови
  27. 00:03:26 Руски романс на грамофонска плоча
  28. 00:03:32 Зимска атмосфера: премин на црвено
  29. 00:03:37 Долги разговори и добро друштво
  30. 00:03:43 Гласот е искуство што созрева

Опис

За оперскиот пејач Дарко Тодоровски, одговорот е јасен – вистинскиот предизвик започнува откако ќе стигнеш до целта. Трудот, работата и талентот се неопходни за да се направи првиот чекор, но постојаното докажување, напредувањето и зачувувањето на сопствениот уметнички израз се предизвик што трае целата кариера. Во разговорот за Трн, поддржан од винаријатра „Душа“ Тодоровски зборува за искуствата што го изградиле како уметник, за музичките традиции што го обликувале и за патот од Скопје до сцените надвор од Македонија. Неговата приказна не е само приказна за операта, туку и за истрајноста, љубопитноста и потребата уметникот постојано да ги проширува сопствените хоризонти.

Слично · Култура

Сите