E29-Gjakon Serafim: Imav mnogu teshko detstvo i spasot go pronajdov vo Boga
Marija vo Amerika28,861 прегледи · пред 1 седмица
Транскриптот е разговор кој почнува со емотивен, „љут“ монолог за тоа дали е воопшто добро да те „разбираат“ другите, со анегдотски тон и размислување за гордост, падови и тврдоглавост. Од таму преминува во дискусија за тоа колку може човек да се „отсече“ од сопствениот идентитет и контекст, особено кога чита домашна литература. Главниот дел е посветен на романот „Големата вода“ од Живко Чинго и идејата за „големиот македонски роман“ (аналогно на поимот „The Great American Novel“). Соговорниците објаснуваат дека иако делото е сместено во поствоен период и личи на сведоштво, станува збор за фикција со намерно ненаведени конкретни топоними и јасни географски репери, што му дава универзалност. Токму затоа го читаат како силна психолошка и социјална студија: сталинизам/социјализам како начин на мислење, колектив наспроти индивидуа, слобода наспроти „ѕид“ (затворен систем), потиснување на личниот избор, забрана на „погледот кон водата“ како метафора за копнежот по слободен простор и надеж. Понатаму се допираат ликовите и поставката (дом за деца по војна) како „совршен“ механизам за доктринирање и контрола, и се тврди дека темите се разбирливи и вреднувани надвор од Македонија токму поради универзалната димензија (преводи, признанија). На крај се спомнува и контекст за самиот Чинго—како човек од средина со жив татко и културни контакти—со анегдота за собирање учесници од Струшките вечери на поезијата во двор, што служи како дополнителен увид во неговиот животен и културен амбиент.
28,861 прегледи · пред 1 седмица
10,846 прегледи · пред 2 седмици
2,351 прегледи · пред 2 седмици
160 прегледи · пред 23 часа