ПРВА ТВ

Да не се заборави Кочани: сведоштва за болката, трагедијата, солидарноста и надежта за правда

100.509 прегледи

Гледај на YouTube ↗
Сподели Viber WhatsApp Facebook

Накратко

55 дена по трагедијата во дискотеката „Пулс“ во Кочани, градот и семејствата живеат во постојана болка поради 62-те загубени животи. Дискотеката стои затворена и чувана, како нем сведок на кобната ноќ. Родителите и блиските велат дека утеха нема, но дека мора да се зборува за „ангелите“ за да се добијат одговори и да не се повтори ваква катастрофа. Во фокус е исповедта на родителите на Андреј Стојанов, млад дипломиран информатичар кој требало да наполни 25 години. Тие го опишуваат како чесен, скромен и вреден, и бараат да дознаат што точно се случило: дали починал во дискотеката или поради недоволна/задоцнета медицинска помош. Опишуваат хаос при потрагата по информации, дополнителни трауми и чувство дека институциите ги оставиле сами, па дури и дека повторно ги шиканирале во моменти на здравствена криза во семејството. Притоа апелираат за реална истрага и одговорност за години на корупција, небезбедни услови, недостиг од основна противпожарна заштита, излези и организација. Своја перспектива дава и 18-годишниот Љубомир Игнатов, преживеан кој по 40 дена се обидува да се врати на животот, но траумите остануваат. Тој сведочи за стампедото, моментите кога се откажал од борбата за преживување, и за хаосот во болницата, а потоа и за солидарноста меѓу луѓето и волонтерската поддршка. Младите зборуваат за загубени другари и прекинати планови (вклучително и откажана матура), за долгата рехабилитација на повредените и за потребата трагедијата да не се заборави, туку да стане лекција за заедништво, безбедност и правда.

Резиме од вештачка интелигенција · може да греши

Поглавја

Генерирани од вештачка интелигенција · може да грешат
  1. 00:00:00 Воведна музика и атмосфера
  2. 00:00:03 Кочани тагува за 62 животи
  3. 00:00:04 „Пулс“ како нем сведок
  4. 00:00:04 Блиските бараат одговори и правда
  5. 00:00:04 Претреси во Кочани и барање иднина
  6. 00:00:05 Болката на родителите на Андреј
  7. 00:00:05 Андреј пред 25-ти роденден загина
  8. 00:00:06 Мајката го опишува како скромен
  9. 00:00:06 Вработување како програмер во Скопје
  10. 00:00:07 Неговата дисциплина: работа, теретана, фудбал
  11. 00:00:07 Четворица на маса, само еден спасен
  12. 00:00:09 Девојката јавува: дискотеката гори
  13. 00:00:10 Мајката немирна, повик во три часот
  14. 00:00:11 Потрага по болници: Кочани, Штип, Скопје
  15. 00:00:11 Во болницата кријат имиња на жртви
  16. 00:00:12 Идентификација преку фотографија и полицаец
  17. 00:00:12 Мајката дознава: Андреј не преживеал
  18. 00:00:13 Семејството бара кога и како починал
  19. 00:00:13 Нема изгореници, сомнеж за пропуст
  20. 00:00:14 Мајка-син секојдневни пораки, па тишина
  21. 00:00:14 Корупција и „црни“ дозволи со години
  22. 00:00:15 Апел трагедијата да не се повтори
  23. 00:00:15 „Отидоа на забава, ги снајде пекол“
  24. 00:00:16 Домот замрен: тревник, празнина, роботи
  25. 00:00:16 Лекови, обврски, живот без смисла
  26. 00:00:17 Институциите повторно ги шиканираат
  27. 00:00:17 Брза помош одбива да дојде за ќерката
  28. 00:00:18 Бес и очај пред болница
  29. 00:00:19 Апел до надлежните: да работат без поделби
  30. 00:00:19 Протести и марш: „се работело за пари“
  31. 00:00:19 Одговорност за лиценци и обезбедување
  32. 00:00:20 Една врата за 600 деца: стампедо
  33. 00:00:20 Сомнежи и за дрога во локалот
  34. 00:00:20 Прашање: дали солзата допира до нив
  35. 00:00:21 Сестрата тагува, чести онесвестувања
  36. 00:00:21 Бараат барем 1% човечност и мерки
  37. 00:00:22 Непоправлива штета, судот не враќа деца
  38. 00:00:22 Ги болат коментари што ги обвинуваат
  39. 00:00:23 Родителите не се виновни, системот затаил
  40. 00:00:23 Изгубени иднина, снаа и внучиња
  41. 00:00:24 Прифаќаат да зборуваат за болката
  42. 00:00:25 Кученцето како единствен спомен
  43. 00:00:25 Рефрен: „време за плачење“
  44. 00:00:26 Љубомир Игнатов: враќање по 40 дена
  45. 00:00:26 „Пулс“ било единствено место за младите
  46. 00:00:27 Шотовите кај шанкот им го спасиле животот
  47. 00:00:27 Заглавен во стампедо, лице на земја
  48. 00:00:28 Се откажал од борбата, некој го извлекол
  49. 00:00:28 Помага во болница: „поцрни слики“
  50. 00:00:29 Кочани пред и после трагедијата
  51. 00:00:29 Волонтерство во „Супорт Кочани“
  52. 00:00:30 Партнерка за матура меѓу загинатите
  53. 00:00:30 Учениците ја откажуваат матурата
  54. 00:00:31 Средства нема да бидат доволни
  55. 00:00:31 Порака: да се зборува, да не се заборави
  56. 00:00:32 Лекција за сплотеност и заедништво
  57. 00:00:33 Рефрен и музички преод
  58. 00:00:33 Ново сведоштво: пожарот личел на ефект
  59. 00:00:34 Прва реакција: „излегувајте одма надвор“
  60. 00:00:34 Стампедо кај тоалети и вратата
  61. 00:00:35 Среќава изгорен другар, бара помош
  62. 00:00:36 Полиција одбива превоз, па сепак дозволува
  63. 00:00:36 Со кола до болница: меѓу првите пристигнати
  64. 00:00:37 Први мртви тела, шок и неверување
  65. 00:00:37 Бараат деца, телефоните ѕвонат без одговор
  66. 00:00:38 Проверуваат пулс на телата на земја
  67. 00:00:38 Доаѓа Црвен крст, родители и паника
  68. 00:00:39 Се руши кога гледа другарка жива
  69. 00:00:39 Делат вода, палта и бараат исчезнати
  70. 00:00:40 Солидарност: „никoj не се мразеше“
  71. 00:00:40 Во болница препознава уште изгорени деца
  72. 00:00:41 Импровизирана прва помош со вода
  73. 00:00:42 Се враќаат повторно за повредени
  74. 00:00:43 Нема материјали, тргаат метал и накит
  75. 00:00:44 Нема доволно лекари, повикуваат мајка
  76. 00:00:45 Транспорти со кола: Кочани и Штип
  77. 00:00:46 „Не носете веќе укочени“ – преполна болница
  78. 00:00:47 По настанот: ново значење на „добар ли си“
  79. 00:00:49 Палење свеќи и продолжено волонтерство
  80. 00:00:49 Несоница, грижа на совест и гнев
  81. 00:00:50 Помага разговорот со преживеаните
  82. 00:00:52 Чувство на вина и страв да допре внук
  83. 00:00:53 Повик преживеаните да зборуваат отворено
  84. 00:00:54 Контакт со родители на повредено дете
  85. 00:00:55 Видео-порака: „ради вас сум жив“
  86. 00:00:55 Секој помогнал колку можел таа вечер
  87. 00:00:56 Граѓанска должност и трајна поврзаност
  88. 00:00:56 За полицијата: имало и помош и пасивност
  89. 00:00:57 „Херој е градот како целина“
  90. 00:00:58 Солидарност од други градови и поддршка
  91. 00:00:58 Прашање за правда: сомнеж дека ќе има
  92. 00:00:59 Рефрен, аплауз и преод
  93. 00:00:59 Обраќање до државата: „не нè заборавајте“
  94. 01:00:00 Деца без прсти: апел за трајна помош
  95. 01:00:36 Бараат културен и спортски центар во Кочани
  96. 01:01:25 Лична загуба: „ми загинаа пет другари“
  97. 01:02:15 Донации опаѓаат, трошоци огромни
  98. 01:03:24 Родителите револтирани кон полиција и газда
  99. 01:05:12 Полиција обезбедува гробишта, „сите се знаат“
  100. 01:06:00 Критики: контрола на влез и број деца
  101. 01:06:12 Лакомост и незащитени млади животи
  102. 01:07:36 Финален апел: „Овие деца заслужуваат правда“

Опис

Ова не е само потсетник на еден црн ден — ова е повик за солидарност, за помош и за одговорност. Да не дозволиме трагедијата да избледи во тишина. Кочани не смее да биде заборавен. СЛЕДЕТЕ НЀ: ⚡Web: prvatv.mk/ ⚡Web: pretres.mk/ ⚡Web: skopje1.mk/ »📷 Instagram: instagram.com/pretres.mk/ »📷 Facebook: facebook.com/pretres.mk »📷 TikTok: tiktok.com/@pretressolandov

Слично · Општество

Сите