Да не се заборави Кочани: сведоштва за болката, трагедијата, солидарноста и надежта за правда

Поглавја

1. 00:00 Воведна музика и атмосфера
2. 00:03 Кочани тагува за 62 животи
3. 00:04 „Пулс“ како нем сведок
4. 00:04 Блиските бараат одговори и правда
5. 00:04 Претреси во Кочани и барање иднина
6. 00:05 Болката на родителите на Андреј
7. 00:05 Андреј пред 25-ти роденден загина
8. 00:06 Мајката го опишува како скромен
9. 00:06 Вработување како програмер во Скопје
10. 00:07 Неговата дисциплина: работа, теретана, фудбал
11. 00:07 Четворица на маса, само еден спасен
12. 00:09 Девојката јавува: дискотеката гори
13. 00:10 Мајката немирна, повик во три часот
14. 00:11 Потрага по болници: Кочани, Штип, Скопје
15. 00:11 Во болницата кријат имиња на жртви
16. 00:12 Идентификација преку фотографија и полицаец
17. 00:12 Мајката дознава: Андреј не преживеал
18. 00:13 Семејството бара кога и како починал
19. 00:13 Нема изгореници, сомнеж за пропуст
20. 00:14 Мајка-син секојдневни пораки, па тишина
21. 00:14 Корупција и „црни“ дозволи со години
22. 00:15 Апел трагедијата да не се повтори
23. 00:15 „Отидоа на забава, ги снајде пекол“
24. 00:16 Домот замрен: тревник, празнина, роботи
25. 00:16 Лекови, обврски, живот без смисла
26. 00:17 Институциите повторно ги шиканираат
27. 00:17 Брза помош одбива да дојде за ќерката
28. 00:18 Бес и очај пред болница
29. 00:19 Апел до надлежните: да работат без поделби
30. 00:19 Протести и марш: „се работело за пари“
31. 00:19 Одговорност за лиценци и обезбедување
32. 00:20 Една врата за 600 деца: стампедо
33. 00:20 Сомнежи и за дрога во локалот
34. 00:20 Прашање: дали солзата допира до нив
35. 00:21 Сестрата тагува, чести онесвестувања
36. 00:21 Бараат барем 1% човечност и мерки
37. 00:22 Непоправлива штета, судот не враќа деца
38. 00:22 Ги болат коментари што ги обвинуваат
39. 00:23 Родителите не се виновни, системот затаил
40. 00:23 Изгубени иднина, снаа и внучиња
41. 00:24 Прифаќаат да зборуваат за болката
42. 00:25 Кученцето како единствен спомен
43. 00:25 Рефрен: „време за плачење“
44. 00:26 Љубомир Игнатов: враќање по 40 дена
45. 00:26 „Пулс“ било единствено место за младите
46. 00:27 Шотовите кај шанкот им го спасиле животот
47. 00:27 Заглавен во стампедо, лице на земја
48. 00:28 Се откажал од борбата, некој го извлекол
49. 00:28 Помага во болница: „поцрни слики“
50. 00:29 Кочани пред и после трагедијата
51. 00:29 Волонтерство во „Супорт Кочани“
52. 00:30 Партнерка за матура меѓу загинатите
53. 00:30 Учениците ја откажуваат матурата
54. 00:31 Средства нема да бидат доволни
55. 00:31 Порака: да се зборува, да не се заборави
56. 00:32 Лекција за сплотеност и заедништво
57. 00:33 Рефрен и музички преод
58. 00:33 Ново сведоштво: пожарот личел на ефект
59. 00:34 Прва реакција: „излегувајте одма надвор“
60. 00:34 Стампедо кај тоалети и вратата
61. 00:35 Среќава изгорен другар, бара помош
62. 00:36 Полиција одбива превоз, па сепак дозволува
63. 00:36 Со кола до болница: меѓу првите пристигнати
64. 00:37 Први мртви тела, шок и неверување
65. 00:37 Бараат деца, телефоните ѕвонат без одговор
66. 00:38 Проверуваат пулс на телата на земја
67. 00:38 Доаѓа Црвен крст, родители и паника
68. 00:39 Се руши кога гледа другарка жива
69. 00:39 Делат вода, палта и бараат исчезнати
70. 00:40 Солидарност: „никoj не се мразеше“
71. 00:40 Во болница препознава уште изгорени деца
72. 00:41 Импровизирана прва помош со вода
73. 00:42 Се враќаат повторно за повредени
74. 00:43 Нема материјали, тргаат метал и накит
75. 00:44 Нема доволно лекари, повикуваат мајка
76. 00:45 Транспорти со кола: Кочани и Штип
77. 00:46 „Не носете веќе укочени“ – преполна болница
78. 00:47 По настанот: ново значење на „добар ли си“
79. 00:49 Палење свеќи и продолжено волонтерство
80. 00:49 Несоница, грижа на совест и гнев
81. 00:50 Помага разговорот со преживеаните
82. 00:52 Чувство на вина и страв да допре внук
83. 00:53 Повик преживеаните да зборуваат отворено
84. 00:54 Контакт со родители на повредено дете
85. 00:55 Видео-порака: „ради вас сум жив“
86. 00:55 Секој помогнал колку можел таа вечер
87. 00:56 Граѓанска должност и трајна поврзаност
88. 00:56 За полицијата: имало и помош и пасивност
89. 00:57 „Херој е градот како целина“
90. 00:58 Солидарност од други градови и поддршка
91. 00:58 Прашање за правда: сомнеж дека ќе има
92. 00:59 Рефрен, аплауз и преод
93. 00:59 Обраќање до државата: „не нè заборавајте“
94. 01:00:00 Деца без прсти: апел за трајна помош
95. 01:00:36 Бараат културен и спортски центар во Кочани
96. 01:01:25 Лична загуба: „ми загинаа пет другари“
97. 01:02:15 Донации опаѓаат, трошоци огромни
98. 01:03:24 Родителите револтирани кон полиција и газда
99. 01:05:12 Полиција обезбедува гробишта, „сите се знаат“
100. 01:06:00 Критики: контрола на влез и број деца
101. 01:06:12 Лакомост и незащитени млади животи
102. 01:07:36 Финален апел: „Овие деца заслужуваат правда“