ПРВА ТВ

Видеото не е поставено на нашата страница — само го вградуваме плеерот на YouTube. Гледањето овде се брои на YouTube, а бројките за гледаност што ги прикажуваме се од YouTube.

Култура 38:23

Никола Гелевски: Нема културна политика, a независната сцена живее од бесплатен труд

28 прегледи

Гледај на YouTube ↗
Трн.мк 2,7 илј. претплатници
Сите видеа Следи на YouTube
Сподели Viber WhatsApp Facebook

Накратко

Никола Гелевски ја гледа културата како простор за отпор, бунт и преиспитување на општеството, а не како украс на власта. Во разговорот за фестивалот „Друга приказна“, дисензусот го објаснува како отворање нови перспективи, а изборот на Роберт Перишиќ за наградата го поврзува со неговата емпатија кон малите луѓе и општествените губитници. Голем дел од разговорот е посветен на тешката положба на независната култура. Преку искуствата со „Темплум“, „Маргина“, „Окно“ и „Точка“, Гелевски зборува за работа со минимални буџети, волонтерство и неодржливоста на личната пожртвуваност. Остро го критикува отсуството на културна стратегија, партиското распределување на средствата и недостигот од достапни простори, барајќи поправедно финансирање и поголема поддршка за младите и независните автори. Наспроти корупцијата, општествената разединетост и разочарувањето по Шарената револуција, тој повикува на долгорочно, организирано граѓанско дејствување. Посебна надеж гледа во малите групи, солидарноста и поврзувањето на културните, еколошките и другите граѓански иницијативи. Нагласува и дека јазикот, образованието и културата се суштината на идентитетот, а не националистичките декларации. На крајот зборува за љубовта кон стрипот и ликовната уметност, издавачките проекти „Лифт“ и необјавениот обемен стрип „Лабрис“, создаван со Ацо Станковски. Го објаснува и псевдонимот Пандел Вулкански, под кој објавува проза и поезија, разликувајќи го тој книжевен глас од својата теориска, колумнистичка и активистичка работа.

Резиме од вештачка интелигенција · може да греши

Поглавја

Генерирани од вештачка интелигенција · може да грешат
  1. 00:00:00 Културата како отпор и бунт
  2. 00:00:20 Уметноста отвора нови перспективи
  3. 00:00:42 Дисензусот против тесниот консензус
  4. 00:01:05 Десницата и потребата од отпор
  5. 00:01:27 Тешката одлука за книжевната награда
  6. 00:01:48 Регионални писатели и македонски добитници
  7. 00:02:10 Перишиќ како избор за наградата
  8. 00:02:31 Емпатија кон малите и губитниците
  9. 00:02:52 Перишиќевите ликови како субверзија
  10. 00:03:34 Хрватските и југословенските губитници
  11. 00:03:56 Културните проекти и недостигот од пари
  12. 00:04:18 Фестивал со минимален буџет
  13. 00:04:40 Патувања, билети и штедење
  14. 00:05:02 Раната поддршка од Сорос
  15. 00:05:24 Малите изданија на Маргина
  16. 00:05:45 Волонтерската работа зад фестивалот
  17. 00:06:07 Логистиката и неплатениот труд
  18. 00:06:28 Окно и годините без средства
  19. 00:06:50 Работата како лична мисија
  20. 00:07:11 Преведување, пишување и бесплатен труд
  21. 00:07:33 Културата како повик за борба
  22. 00:07:54 Уметноста треба да преиспитува
  23. 00:08:16 Културата не е украс за властите
  24. 00:08:37 Уметникот не е дворски шут
  25. 00:08:58 Шарената револуција и разочарувањето
  26. 00:09:20 Граѓаните можат да сменат власт
  27. 00:09:41 Корупцијата и недопирливите политички мрежи
  28. 00:10:03 Безнадежноста ги тера луѓето да заминат
  29. 00:10:24 Борбата бара знаење и организација
  30. 00:10:46 Градење нови политички модели
  31. 00:11:08 Долготрајна борба против корупцијата
  32. 00:11:29 Слободата наспроти животот во ропство
  33. 00:11:51 Идентитетот и познавањето на јазикот
  34. 00:12:13 Одржливоста на културните организации
  35. 00:12:35 Точка и културната соработка
  36. 00:12:57 Вештини за независен културен менаџмент
  37. 00:13:18 Културните работници и иселувањето
  38. 00:13:40 Нови модели за култура и политика
  39. 00:14:02 Финансирањето и потребата од сигурност
  40. 00:14:23 Недостигот од средства ги распаѓа здружувањата
  41. 00:14:45 Способни културни менаџери без поддршка
  42. 00:15:06 Малите независни простори и нивното значење
  43. 00:15:28 Преживување во андерграунд културата
  44. 00:15:49 Македонија нема културна политика
  45. 00:16:32 Нема стратегија за јавните политики
  46. 00:16:54 Министерството без јасна културна визија
  47. 00:17:16 Недостиг од знаење во институциите
  48. 00:17:37 Културата и политичките будалаштини
  49. 00:18:20 Македонија издвојува најмалку за култура
  50. 00:18:42 Регионалните буџети и културниот пазар
  51. 00:19:04 Слаба продажба и културна индустрија
  52. 00:19:25 Неправедна распределба на јавните пари
  53. 00:19:47 Конкурсите треба да поддржат независна сцена
  54. 00:20:09 Институциите добиваат најголем дел
  55. 00:20:30 Партиски влијанија врз културните конкурси
  56. 00:20:52 Младите уметници немаат простор
  57. 00:21:13 Поправедно распределување на културните средства
  58. 00:21:35 Корупцијата создава општествена безнадежност
  59. 00:21:56 Мал број гласачи ја одредуваат власта
  60. 00:22:18 Вработувања и купување политичка поддршка
  61. 00:22:40 Слабата комуникација меѓу независните групи
  62. 00:23:01 Институционален пат или граѓанска акција
  63. 00:23:23 Капитализмот ги изолира луѓето
  64. 00:23:44 Малите културни групи стануваат поважни
  65. 00:24:06 Потребни се независни места за средби
  66. 00:24:27 Заеднички принципи за културните работници
  67. 00:24:49 Притисокот ја отежнува соработката
  68. 00:25:10 Здружувањето бара разум и јасни цели
  69. 00:25:32 Мали групи можат да направат промена
  70. 00:25:53 Независната сцена и сродните движења
  71. 00:26:15 Општествените групи се оставени сами
  72. 00:26:36 Осамостојувањето без подготвени институции
  73. 00:26:58 Недостиг од кадар за државата
  74. 00:27:20 Кадровскиот капацитет некогаш бил поголем
  75. 00:27:41 Младите и надежта за промена
  76. 00:28:03 Јавните добра се распаѓаат со времето
  77. 00:28:24 Нова генерација треба да гради државата
  78. 00:28:46 Мешаното општество бара нови форми
  79. 00:29:07 Идентитетот зависи од јазикот
  80. 00:29:29 Зависноста од странски политички интереси
  81. 00:29:50 Јазичната неписменост ја слаби заедницата
  82. 00:30:12 Културата започнува со јазикот
  83. 00:30:33 Македонскиот јазик и идентитетот
  84. 00:30:55 Неочекуваната награда за ликовна уметност
  85. 00:31:16 Наградата и институционалната неуредност
  86. 00:31:38 Окно ја документира современата уметност
  87. 00:31:59 Илјадници прилози за визуелната уметност
  88. 00:32:21 Љубовта кон стрипот и уметноста
  89. 00:32:42 Стрип фестивалот ги поврзува жанровите
  90. 00:33:25 Сценарија, изданија и необјавени стрипови
  91. 00:33:47 Големиот стрип Лабрис останува необјавен
  92. 00:34:08 Раните стрип-списанија и изданија
  93. 00:34:30 Лифт и стрип-културата во регионот
  94. 00:34:51 Издавачката работа и љубовта кон стрипот
  95. 00:35:13 Активизмот и борбата против Груевски
  96. 00:35:34 Различните јавни улоги на авторот
  97. 00:35:56 Писателскиот псевдоним Пандел Вулкански
  98. 00:36:17 Уметноста поврзана со активизмот
  99. 00:36:39 Книжевноста и теориската мисла
  100. 00:37:00 Пишување книги под различни имиња
  101. 00:37:22 Раните книжевни и теориски интереси
  102. 00:37:43 Судирот меѓу расказ и теорија
  103. 00:38:05 Колумни и уметничка проза

Опис

Што останува од културата кога државата нема културна политика, институциите не создаваат простор, а независната сцена преживува благодарение на луѓе што работат бесплатно? Во интервју за Трн, Никола Гелевски зборува за повеќе од три децении работа со „Темплум“ и „Маргина“, за Окно.мк, фестивалот „Друга приказна“ и искуството на Културниот центар „Точка“. За него, културата не служи за разубавување на реалноста. Таа треба да биде отпор, бунт и простор во кој се отвораат поинакви перспективи. Гелевски зборува за тоа како независните културни проекти опстануваат со минимални буџети и неплатена работа, зошто смета дека Македонија нема вистинска културна политика и што остави „Точка“ зад себе. Се навраќа и на Шарената револуција, разочарувањето од политичките партии и потребата од нови, помали и поиздржливи форми на организирање. Разговорот ги отвора и прашањата за македонскиот јазик и идентитет, општествената безнадежност и можноста земјата повторно да се гради „полека, паметно и разумно“. Во последниот дел, Гелевски зборува за својата љубов кон стрипот, за „Лифт“, за необјавениот „Лабрис“ создаван со Александар Станковски и за Пандалф Вулкански, неговиот писателски и поинтимен идентитет. Разговор за културата како работа, одговорност и долготрајна борба. За она што успеало да опстане и за прашањето кој ќе го продолжи понатаму. Гостин: Никола Гелевски Разговара: Васко Лазаревски Продукција: Трн Видеото содржи експлицитен јазик. #НиколаГелевски #Трн #Култура

Слично · Култура

Сите